Lingwinizm (łac. lingua – język) to pojęcie określające poezję, poetów stosujących nowy typ liryki. Dotyczy pokolenia poetów debiutujących w 1956 roku. Należeli do nich Miron Białoszewski i Stanisław Swen Czachorowski. Prowadzili oni różnego rodzaju doświadczenia, gry i zabawy językiem, słowem i poetycką wypowiedzią. Akcentowali fascynacje życiem i przedmiotami codziennego użytku. Korzystali z doświadczeń Awangardy Krakowskiej.
Autor:
neoklasycyzm
Neoklasycyzm to kierunek w literaturze XIX i XX wieku nawiązujący do tradycji antycznych, renesansowych lub barokowych.
socrealizm
Socrealizm (realizm socjalistyczny) to kierunek w sztuce istniejący od 1934 roku w ZSRR i pojmowany jako metoda twórcza. W Polsce charakter literatury został określony na styczniowym zjeździe Związku Literatów Polskich w 1949 roku. Zasady kształtowania wypowiedzi literackiej zostały narzucone przez politykę stalinowską. Niektóre jej wyznaczniki: literatura powinna mieć sens informacyjno-określający; ma być realistyczna, to znaczy mówić,…
parnasizm
Parnasizm to najpierw nazwa francuskiej grupy poetyckiej a później prądu literackiego zapoczątkowanego we Francji w okresie fin de siecle (modernizmu) pomiędzy romantyzmem a symbolizmem. Charakteryzuje się dążeniami do doskonałości formy poetyckiej, obiektywizmem oraz nawiązaniem do wzorców klasycznych. Parnasiści propagowali sztukę wolną od ograniczeń formalnych, politycznych i społecznych, a skupiali się na wnętrzu i przeżyciach własnych….
bergsonizm
Bergsonizm to prąd literacki modernizmu powstały pod wpływem filozofii Henri Bergsona (1859-1941) twórcy intuicjonizmu. Cechował się irracjonalizmem i ważną rolą intuicji w procesie poznani i tworzenia. Wpłynął na powstałą później w literaturze technikę strumienia świadomości.
praca organiczna
„Praca organiczna” to hasło i postulat pozytywistów dążących do tego, aby postrzegać społeczeństwo jako jeden organizm. Aby był zdrowy, wszystkie jego części – klasy powinny być „zdrowe”. Chodziło o pomoc w rozwoju najuboższym i zaniedbanym grupom społecznym.
praca u podstaw
„Praca u podstaw” to hasło i postulat młodego pokolenia pozytywistów pragnących szerzenie oświaty wśród najuboższej warstwy społecznej, aby wykształcić świadomy postępu ekonomicznego naród.
realizm
Realizm to kierunek w sztuce i literaturze pozytywizmu, który polegał na wiernym oddawaniu obrazu rzeczywistego w dziele (także literackim), na przedstawianiu świata realnie istniejącego pod kątem typowych zjawisk społecznych (np. praca, różnice klasowe) przez literaturę.
nitzscheanizm
Nitzscheanizm to termin pochodzący od niemieckiego filozofa Fryderyka Nitzschego (1844-1900), który negował pesymizm życiowy i głosił kult życia w przeciwieństwie do modernistycznego dekadentyzmu. Dzielił ludzi na słabych i rasę panów (nadludzi) zdolnych do kreowania świata i działania poza obrębem wytyczonych praw. Ponadto wychwalał rolę zdrowia i tężyzny fizycznej.
subiektywizm
Subiektywizm to filozofia i postawa określona przez Immanuela Kanta (1724-1804) i popularna w romantyzmie. Twierdził on, że wszystkie zjawiska świata zmysłowego cechuje subiektywizm – ma to związek z pojęciami idealizmu i indywidualizmu. Człowiek kieruje się w życiu subiektywnymi doznaniami, które często bywają wynikiem róznych przypadkowych sytuacji. Subiektywizm to przeciwieństwo obiektywizmu (bezstronności) – osoba kierująca się subiektywnymi odczuciami to taka, która…